The labyrint awaits our discovery, for it will guide us through the troubles of our lives to the grand mysterious patterns that shape the web of creation. It will lead us towards
the source and eventually guide
us home​...

Uit : Walking a Sacred Path by Lauren Artress

Het labyrint in onze tuin

De weg is het doel
Het labyrint is een oeroud archetype, dat verbonden is met geboorte en transformatie. De cirkel is vanouds een symbool van heling en heelheid:
het labyrint wijst een weg door die cirkel heen.

De spiraal is een symbool van de verbinding tussen de menselijke en de goddelijke wereld. In de huidige tijd is de weg door het labyrint voor talloze mensen een metafoor voor hun levenspad. In het echte leven kent ons pad immers ook de nodige - verwachte en onverwachte - wendingen.

Met het lopen van een labyrint doen we dat als het ware na. De vorm van het labyrint geeft vertrouwen dat je ​je kern (je bestemming) ook echt kunt bereiken.

Maar het belangrijkste is wel dat je in beweging blijft: De weg is het doel, zo luidt een oude wijsheid.​

Meer dan 6000 jaar oud
Het labyrint komt in vrijwel alle culturen voor.
De oudste bekende labyrinten zijn zo'n 6000 jaar oud en stammen uit het Neolithisch tijdperk, op eilanden in de Middellandse en Aegeïsche Zee. Later werd het labyrint onder meer via het oude Egypte en de Minoïsche beschaving en vandaar via de Griekse mythologie een onlosmakelijk deel van de Europese cultuurgeschiedenis. 

Sinds 300 jaar na Christus heeft het ook een plaats gekregen in de Christelijke traditie: in een aantal kerken en kathedralen in Frankrijk, Italië en Engeland liggen labyrinten. Het bekendste ligt in de kathedraal van Chartres. In bijbelse verhalen komt het labyrint voor als verbeelding van de stad Jericho, of als onderdeel van het paleis van Koning Salomo. 

Langs de Scandinavische kusten ​liggen talloze stenen labyrinten, die een onderdeel uitmaakten van de volkscultuur. In Engeland liggen eeuwenoude labyrinten van turf en gras. 

Geen doolhof
Een labyrint is een kruisingsvrij, slingerend pad, dat de loper langs een aantal wendingen naar het centrum voert en weer terug naar buiten.

Er is een aantal verschillende modellen van het labyrint.

Ze hebben echter één ding gemeen: in tegenstelling tot een doolhof, waarin je keuzes moet maken tussen verschillende paden, heeft een labyrint een enkel pad dat de loper langs een aantal wendingen leidt naar het centrum en weer terug naar buiten.

Veel mensen verwarren een labyrint met een doolhof.
Dan mis je een belangrijk punt: in een doolhof verlies je je weg, in een labyrint ​vind je je weg...

Eigentijds gebruik
Op allerlei plaatsen op de wereld maakt het labyrint de laatste jaren ​een opmerkelijke revival door.
Er zijn labyrinten aangelegd in kerken, bij vormingscentra, scholen, ziekenhuizen en gevangenissen, in retraite- centra, in de natuur en in de stedelijke openbare ruimte. Kunstenaars en ontwerpers hebben talrijke nieuwe creatieve ontwerpen van labyrinten gemaakt. Voor vele duizenden mensen biedt het labyrint een regelmatig terugkerende mogelijkheid voor loopmeditatie.

​Mensen lopen het labyrint met een vraag, een droom, een mantra of gebed.
Ze doen dat op moeilijke momenten in hun leven, maar ook als een gewoon onderdeel van hun dagelijkse levenspad.

In vrijwel alle gevallen brengt het ze meer innerlijke rust, heling en acceptatie; een besef van verbondenheid ook. Deelnemers aan een labyrint beschreven hun ervaringen met woorden als liefde, vertrouwen, mildheid, kracht, hoop, vrijheid, verbondenheid, vriendschap en verwachting
.

Beleving
In de Grace Cathedral in San Francisco ligt een labyrint midden in de kathedraal en één buiten op het voorplein. Het heeft (soms) een opmerkelijk effect op mensen. Op de weg naar binnen laat je los wat je achter je wilt laten: verdriet, verwondingen, angst, wrok, of schuldgevoel. Door die gevoelens te ervaren kan je ze loslaten of een plaats geven.
Daardoor maak je ruimte voor nieuwe ervaringen, en kom je dichterbij je diepere zelf. In het midden ontvang je: nieuwe inzichten, antwoorden, beelden of een gevoel van verwondering.

Je intuïtie en de diepere lagen van je ziel gaan spreken. Je wordt ​gevoed door je bron, en er vinden transformaties plaats.

Op de weg naar buiten overweeg je nog eens wat je gevonden hebt. Je laat het landen in je bewustzijn en neemt het het mee naar je dagelijks leven. Sinds enige tijd vat ik deze drievoudige weg samen met het woordje LOT: loslaten, ontvangen en toelaten.

Werken met waarden
Het lopen van een labyrint is niet alleen een individueel proces. Je komt ook andere mensen tegen. Het delen van het smalle pad stemt tot nadenken over hoe je in je leven met ontmoetingen en verbindingen omgaat.
Het verhoogt het besef van ‘gedeelde momenten' en het bewustzijn van een collectieve zoektocht en een gedeelde bestemming.

Dit element wordt sterker als je het labyrint loopt met een gezamenlijk ritueel, of in een groep of organisatie met een specifiek doel. Of als je het lopen van het labyrint verbindt met uitwisseling en gezamenlijke reflectie en dialoog. ​Het labyrint wordt op die manier een plaats voor ‘werken met waarden'.

Met dank aan Joan & Dea voor hun bijdrage en het leggen van het labyrint.